پت شاپ پرشین پت
Follow Us
facebook twitter blog google

10 خبر اخر سایت

◄ پروژه یکسان سازی و تحول در سایت ها پرشین پت
◄ مراقبت های لازم در مورد توله های تازه تهیه شده
◄ جرب در سگ ها
◄ غذای سگ، راهنمای جامع و کامل
◄ مشکلات پوستی در سگ‌ها
◄ تغذیه هاسکی
◄ گندخواری در سگ‌ها
◄ آیا سگ‌ها خواب می بینن؟
◄ سگ پیتبول
◄ خوشگل ترین نژاد های سگ و گربه!
◄ محبوب‌ترین نژادهای سگ و گربه آپارتمانی
◄ وسایل لازم برای نگهداری از سگ ها
◄ چه وسایلی برای بچه گربه نیاز داریم؟
◄ عقیم سازی در سگ و گربه ماده
◄ چطور از سگ خانگی خود در آپارتمان نگهداری کنیم؟
◄ هاسکی ها را بهتر بشناسید
◄ قند خون در سگ ها
◄ امسال با حیوان خانگی چه کنیم
◄ وایتکس برای سگ ها
◄ آیا می‌دانستید که گربه ها نیز سکسکه می‌کنند؟
◄ گربه‌ها در هنگام خواب
◄ بیا با هم بریم سفر اقا سگه !
◄ صدمات استخوانی در حیوانات خانگی
◄ از شیر گرفتن توله­ ها
◄ گربه نژاد هیمالین
◄ گربه سیامی
◄ اسفینکس
◄ گربه نژاد بریتیش موکوتاه
◄ ورزش در گربه ها
◄ تغذیه سگ و گربه
بعدی 1 قبلی

نمایش متن مقالات

فروشگاه  پت شاپ

پرنده وابسته به قفس: وقتی پرنده حاضر نیست قفس را ترک کند

...
پرنده وابسته به قفس: وقتی پرنده حاضر نیست قفس را ترک کند...


پرنده وابسته به قفس، پرنده ای است که از قفس بیرون نمی آید. این یک فوبیای اکتسابی است. این عمل مشابه انزواطلبی است که در آن پرنده تمایلی به ترک خانه یا محیط آشنای ایمن خود ندارد.
این اضطراب بیمارگونه ناشی از اجتماعی نشدن و غفلت طولانی مدت است.

پرندگانی که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شوند در ابتدا زمان زیادی را خارج از قفس می گذرانند اما با گذشت زمان که دیگر تازگی خود را برای نگهدارنده از دست می دهند، این زمان کمتر و کمتر می شود تا اینکه کاملا حذف شود. نتیجه ی آن پرنده ای است که تمام مدت در قفس اسیر است. این پرندگان ارتباط اجتماعی خیلی کمی خواهند داشت، هیچ اسباب بازی یا سرگرمی نخواهند داشت. فقط تغذیه می شوند و ظرف آبشان تازه می شود.
و در نتیجه پرنده از "دنیای خارج" وحشت زده می شود چون قفس را پناهگاهی ایمن می پندارد. غالب پرندگان محصور در قفس اگر مجبور به ترک آن شوند به شدت ترسیده و رفتاری تهاجمی از خود نشان می دهند.
هنگام ترمیم و درمان یک پرنده محبوس در قفس لازم است بدانید که هر گونه رفتار خشونت آمیز، جیغ کشیدن یا سایر رفتارهای مخرب ناخواسته همگی ناشی از ترس هستند.
تلاش برای درمان این رفتارها بدون حذف عامل اصلی و لایه های زیرین موجب رنج بیشتر پرنده می شود

قبل از تلاش برای رفع رفتارهای ناخواسته و نامناسب پرنده، باید ترس بیمارگونه پرنده از ترک قفس را درمان کرد.
حقیقت این است که چنین ترسی در پرنده غالبا ناشی از سپری کردن زمانهای بسیار طولانی در قفس است که حتی ارتباط درستی هم با یک همدم انسان ندارد. حتی اگر اسباب بازی و سایر تفریحات را هم برای پرنده فراهم کنید،

باز هم قفس صرفا یک قفس است.








پرنده برای پیشرفت و رشد نیازمند انگیزش بر اثر ارتباط با بقیه است. محبوس کردن طوطی در قفس بدون ارتباطات کافی منجر به اختلالات روانی حادی خواهد شد از جمله پرکنی و یا حتی آسیب به خود.
روشن گذاشتن رادیو یا تلویزیون اصلا جایگزین مناسبی برای روابط عمیق عاطفی پرنده با یک انسان یا پرنده دیگر نیست.




ادامه دارد...


ترجمه: The Almighty
منبع:
avianweb.com
_________________وصیه ها

  • بزرگترین قفسی را که قادر به خریدش هستید برای پرنده تهیه کنید. ترجیحا در بزرگی هم داشته باشد. بزرگی قفس به پرنده امکان تحرک بیشتری می دهد و در بزرگ نیز رفت و آمد او به داخل و خارج از قفس را تسهیل می کند.






محل قرار دادن قفس:
قفس پرنده را هرگز در فضای باز قرار ندهید. پرندگان درطبیعت طعمه هستند و شکار می شوند و گذاشتن قفس در وسط اتاق یا جایی پر رفت و آمد موجب ترس و دلهره ی او خواهد شد.
غریزه طبیعی به او می گوید: "فرار کن" اما حصار قفس به او این اجازه را نمیدهد. و در نتیجه ی این اضطراب دائمی با پرکنی یا سایر اختلالات رفتاری مانند فوبیا مواجه خواهد شد.

بهترین جا برای گذاشتن قفس جایی است که از دو طرف بسته باشد مانند کنج اتاق. اینکار فضای قفس را برای پرنده مشابه یک آشیانه می کند و بر احساس امنیت او می افزاید. پرنده ای که احساس امنیت کند در مقابل پرنده ی وحشت زده، با احتمال بیشتری اقدام به خروج از قفس خواهد نمود.
پرنده باید بیرون قفس نیز به آب و غذا دسترسی داشته باشد تا شما ناچار نباشید برای تامین آنها به پرنده نزدیک شده و او را بترسانید.



  • محیط را برای پرنده امن کرده، در قفس را باز کنید و از محل فاصله بگیرید.
برداشتن اولین گام برای خروج از قفس باید با تمایل خود پرنده انجام شود. این نکته بسیار مهم است. اجبار کار را سخت تر خواهد کرد.
قبل از باز کردن در قفس به اطراف نگاه کرده و به دنبال هر چیزی که می تواند برای پرنده خطرناک باشد یا او را بترساند بگردید.

گام دوم گذاشتن غذاها و اسباب بازیهای مورد علاقه ی پرنده درست کنار در قفس، بالا و روی سقف و در اطراف قفس است تا پرنده را ترغیب به خروج از قفس "امن" کند. گاهی ممکن است پرنده بیرون بیاید و غذا/اسباب بازی مورد علاقه را برداشته و سریع به داخل قفس باز گردد. مهم این است که بالاخره از این "پناهگاه امن" خارج شده و این خود گاهی بسیار مهم است.


اما هرگز همیشه در قفس را باز نگذارید. تنها وقتی که می توانید ایمنی پرنده را تامین کنید. مثلا در طول شب لازم است که در داخل قفس بخوابند. چون سر و صدای بیرون حتی تطبیق یافته ترین پرنده را خواهد ترساند طوری که کومال کورمال پرواز کند و به دیوار بخورد.در تاریکی شب نمیتوانند ببینند به کجا می روند و چه سر راهشان قرار دارد. این اتفاق صدمات شدیدی به پرنده وارد خواهد کرد و حتی می تواند منجر به مرگ شود.



قسمت سوم

دنباله روی از پرنده دیگر: روشی موثر برای ترغیب پرنده وابسته به قفس قرار دادن پرندگان دیگر در اتاق است. ترجیحا پرندگانی ماجراجو که با بیرون آمدن از قفس علاقه دارند. اینکار پرنده ترسو را به خروج از قفس ترغیب می کند.

محل قرار دادن نشیمنگاه: گذاشتن یک نشیمنگاه جلو در که ترجیحا از در بیرون بزند نیز به پرنده کمک می کند تا به راحتی از قفس خارج شود.

گذاشتن زمین بازی و نشیمنگاه در نقاط دیگر اتاق. وجود مقصدی برای پرواز هم مفید خواهد بود چون وقتی پرنده ببیند که قار است به کجا پرواز کند، اعتماد به نفس اش بالا می رود.


پرهای پرنده را نچینید. پرهای کوتاه شده بر عدم تمایل او در خروج از قفس می افزاید. شاید پرهای چیده در گذشته منجر به فرود های دردناکی برایش شده باشند. به علاوه، توان پرواز اعتماد پرنده را بیشتر می کند. اگر در حال حاظر پرهایش زده شده اند، پیشنهاد من این است که اجازه دهید دوباره رشد کند. بال های هیچیک از پرندگان من کوتاه نشده و در عین حال حین پرواز به پنجره و سایر اشیا اتاق برخورد نکرده اند. به عنوان کسی که قبلا با پرندگانی که پرهایشان چیده شده زندگی کرده است، به شما می گویم که پرنده ای روی زمین راه برود بیشتر در معرض آسیب و خطر مرگ است چون ممکن است رویش پا گذاشته شود یا نتواند از خطراتی مثل سگ و گربه همسایه فرار کند.


روزانه با او وقت بگذرانید. بگذارید در کنار شما احساس آرامش کند و به شما اطمینان نماید. در حالیکه در قفس باز است، کنار آن بنشینید و به نرمی با پرنده صحبت کنید و با دست به او جایزه بدهید.
نکته: دست، بازو و صورت خود را داخل قفس نبرید. پرندگان بطور طبیعی حالتی تدافعی دارند و نسبت به محیط اطراف خود قلمرو طلب هستند. اینکار ممکن است به یک گاز دردناک منتهی شود و روابط شما را خدشه دار کند.


صبور باشید. این روند شاید روزها، هفته ها و حتی ماه ها طول بکشد. وقتی پرنده بالاخره بیرون بیاید، غریزه کنجکاوی و جستجو گری بر ترسش چیره خواهد شد.



تسهیل حرکت در اطراف قفس. وقتی پرنده برای چندمین بار قفس را ترک کرد وقت آن است که اقداماتی بیشتر در جهت ایمن سازی محیط انجام دهید:


مثلا نربانی از در قفس به روی زمین برایش بگذارید تا بتواند بیشتر در اتاق سیاحت کند.


در حالیکه با پرنده حرف می زنید کم کم از قفس دورتر و دورتر شوید و به او جایزه بدهید.


بسیاری از پرندگان برای اینکه به شما نزدیک تر شوند از قفس دور خواهند شد...


در اینصورت، برای بلند کردن یا گرفتنش حرکت نکنید....اینکار پرنده را می ترساند..


بگذارید به دلخواه و با سرعت مناسب خودش نزد شما بیاید...


اجازه دهید اگر ترسیده از شما دور شود...


به زمان و صبر نیاز دارید....


این روند را نمیتوان عجولانه پیش برد...

ترجمه: The Almighty
منبع: avianweb.com
__________________
_
نظرات کاربران
ثبت نظر
نام شما
ایمیل شما
نظر شما
ارسال به دوستان
نام شما
ایمیل شما
ایمیل گیرنده
توضیحات
کد امنیتی
کد CAPTCHA
کدی که در زیر نمایش داده شده است را وارد نمایید

151528335311282.png (72×72)15152833280752.png (72×72)151528332808193.png (200×200)151528335309921.png (200×200)151528332806911.png (200×200)


mofos