داروهاي تيازيدي با گشاد كردن رگهاي خوني باعث پايين آمدن فشارخون ميشوند و با كمك كردن به كليه ها در خلاص شدن از نمك و آب از طريق ادرار، سبب مي گردند كه ادرار افزايش يافته و حجم خون در گردش كم شود. از اين طريق هم به پايين آمدن فشارخون كمك مي كنند.
اين گروه از داروها در دهه 1950 ميلادي معرفي شدند و تاكنون در درمان فشارخون، بخصوص در افراد مسن استفاده ميشوند. مردم به اين قرص ها اصطلاحاً قرصهاي مدر يا ادرارآور مي گويند.
در سالهاي اوليه اي كه اين دارو كشف شده بود، از مقادير بسيار زياد اين دارو استفاده ميشد، اما امروزه مشخص شده كه مقادير كم اين دارو نيز داراي اثرات مطلوبي در پايين آوردن فشارخون ميباشد و در ضمن عوارض جانبي مقادير زياد را هم ندارد. مقادير زياد اين دارو باعث عوارضي مثل ايجاد نقرس، بيماري مرض قند (ديابت)، پايين آوردن پتاسيم خون و افزايش ميزان كلسترول و چربي خون ميشد.
همچنين مقادير زياد اين دارو باعث ميشد كه در مردان، ناتواني جنسي پديد آيد.
از گروه داروهاي تيازيدي كه در بازار وجود دارد مي توان از هيدروكلروتيازيد و كلرتاليدون نام برد.
______________________
تهیه و تدوین: دکتر افسانه زرگر