دانشمندان براي اولين بار دريافتند كه چطور برخي از مارها ميتوانند گرماي بسيار ضعيف حاصل از بدن يك موش را در فاصله يك متري با دقت و سرعت كافي براي شكار در تاريكي تشخيص دهند.
به گزارش سرويس «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، محققان تاكنون ميدانستهاند كه مارهاي زنگي، بوآ و پيتونها اعضاي حفرهاي بين چشم و سوراخ بينيشان دارند كه مقادير بسيار اندكي از اشعه مادون قرمز را به شكل حرارت حس ميكنند، اما اين كه اين خزندگان دقيقا چطور سيگنالهاي مادون قرمز را شناسايي كرده و به تكانههاي عصبي تبديل ميكنند، مدتها نامعلوم بوده است.
برخي محققان تصور ميكردند كه يك فرايند فتوشيميايي در اين زمينه نقش دارد، اما اين بار ديويد جوليوس، بيولوژيست مولكولي در دانشگاه كاليفرنيا در آزمايشات خود نشان داد كه يك مسير عصبي متفاوت اين حس ششم را به مارها ميدهد.
وي ميگويد: ما دريافتيم كه يك مولكول باعث ميشود پرتو مادون قرمز در قالب حرارت بسيار ضعيفي توسط همين عضو حفرهاي شكل شناسايي شود و اين جانور بتواند حتي در تاريكي شب طعمه خود را شناسايي كند.