پت شاپ پرشین پت
Follow Us
facebook twitter blog google

10 خبر اخر سایت

◄ کلاهبرداران در کمین شما هستند مراقب باشید
◄ مراقبت های لازم در مورد توله های تازه تهیه شده
◄ جرب در سگ ها
◄ غذای سگ، راهنمای جامع و کامل
◄ مشکلات پوستی در سگ‌ها
◄ تغذیه هاسکی
◄ گندخواری در سگ‌ها
◄ آیا سگ‌ها خواب می بینن؟
◄ سگ پیتبول
◄ خوشگل ترین نژاد های سگ و گربه!
◄ محبوب‌ترین نژادهای سگ و گربه آپارتمانی
◄ وسایل لازم برای نگهداری از سگ ها
◄ چه وسایلی برای بچه گربه نیاز داریم؟
◄ عقیم سازی در سگ و گربه ماده
◄ چطور از سگ خانگی خود در آپارتمان نگهداری کنیم؟
◄ هاسکی ها را بهتر بشناسید
◄ قند خون در سگ ها
◄ امسال با حیوان خانگی چه کنیم
◄ وایتکس برای سگ ها
◄ آیا می‌دانستید که گربه ها نیز سکسکه می‌کنند؟
◄ گربه‌ها در هنگام خواب
◄ بیا با هم بریم سفر اقا سگه !
◄ صدمات استخوانی در حیوانات خانگی
◄ از شیر گرفتن توله­ ها
◄ گربه نژاد هیمالین
◄ گربه سیامی
◄ اسفینکس
◄ گربه نژاد بریتیش موکوتاه
◄ ورزش در گربه ها
◄ تغذیه سگ و گربه
بعدی 1 قبلی

نمایش متن مقالات

فروشگاه  پت شاپ

تاپیک جامع در باره همستر

حمل و نقل همستر

بنظر می رسد که مقید کردن فیزیکی هامسترها معمولا همراه با ترس وخطر گازگرفتگی باشد. هامسترها زمانی گاز می گیرند که وحشت زده یا احساس درد نموده و یا در هنگام تقید احساس ناراحتی نمایند. برای استفاده از روش بدون درد و بدون استرس در هنگام حمل و نقل قفس و یا معاینات بالینی بایستی هامستر را در داخل دو کف دستها حمل نمود.



حتی ممکن است هامستر در داخل دستهای گرم بخوابد اگرچه در ابتدای برخاستن از خواب نیز محتاط هستند. جهت تقید محکم تر هامسترها بایستی از پوست شل پست گردن با استفاده از دو انگشت نشانه و شست استفاده می شود. پوشیدن دستکش توصیه نمی شود زیرا دستکشها از گرفتن محکم هامستر جلوگیری می کنند.



منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

تولید مثل همستر

شرح سن / وزن / زمان
سن و وزن در نر بالغ ٦ - ٨ هفتگی / ٨٠- ١٢٠گرم
سن و وزن در ماده بالغ ٤ هفتگی / ٨٠- ١٢٠ گرم
مدت چرخه استروس ٤ روز
تخمک گذاری ١- ٢ ساعت بعد از تاریکی روز اول استروس
جایگزینی جنینی روز ششم از شروع استروس
دوره بارداری ١٥ - ١٨ روز
تعداد بچه ها ٤ - ١٢
وزن در هنگام تولد ٢ - ٥ گرم
سن از شیر گرفتن ٢١ روزگی
متوسط دوره قابلیت باروری ١٥ ماه



تولید مثل
هامسترهای ماده در تمامی سال بغیر از هنگام خواب زمستانی دارای فعالیت تولید مثلی دارند. قدرت باروری در فصل زمستان بدلیل میزان تابش نور کاهش می یابد. بیضه نرها در هنگام زمستان جمع می شود . بلوغ جنسی به صورت رفتاری و تهاجمی بیشتر مشاهده میشود. ماده ها شروع به حمله به نرها می کنند. در صورتیکه تمایل به پرورش آنها باشد بایستی نرو ماده های در یک مکان قرار گرفته و تحت مراقبت قرار گیرند. ساعات اولیه تاریکی منجر به جفتگیری و تخمگذاری می گردد.
شروع استروس بوسیله حضور ترشحات دیده می شود. ٢ روز پس از جفتگیری ترشحات خاکستری- سفید دارای بو و ترحشات بعد تخمک گذاری مشاهده می شود. بارداری پس از قطع ترشحات تخمک گذاری در روز ٥ - ٩ صورت می گیرد.
در صورتیکه ماده با سایر ماده ها نگهداری می شود توصیه می گردد ماده باردار را به قفس جداگانه منتقل نمود. حالت کانیبالیسم زمانی اتفاق می افتد که اختلالالی در هفته اول پس از زایمان ایجاد گردد. معمولا پس از زایمان استروس ایجاد نمی شود ولی پس از شیر گرفتن بچه ها دوره جدید استروس شروع میشود. درصورتیکه مادر قادر به تغذیه بچه ها نباشد بایستی غذا را به صورت دستی داد که البته این نوع تغذیه در عمل زیاد موفقیت آمیز نمی باشد.

اطلاعات فیزیولوژیکی در هامستر نژاد طلایی
طول عمر ٢ - ٣ سال
وزن نر بالغ ٨٥ - ١٤٠ گرم
وزن ماده بالغ ٩٥ - ١٢٠ گرم
تعداد تنفس ٥٤ ( ٣٣ - ١٢٧ ) در دقیقه
تعداد ضربان قلب ٢٨٠ - ٤١٢ در دقیقه
دمای بدن ٢/٣٦ - ٥/٣٧ درجه سانتیگراد
حجم خون ٧٠ - ٧٥ میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن
حجم سلول خونی ٤٥ %
تعداد گلبول های قرمز خون ١٢ ١٠ * ٥/٧ به ازای هر لیتر
هماتوکریت خون ٨/١٦ گرم به ایزای هر دسی لیتر
تعداد گلبول های سفید خون ٩ ١٠ * ٦٢/٧ به ازای هر لیتر
نوتروفیل ٩/٢٩ %
لمفوسیت ٥/٧٣ %
مصرف روزانه آب ٣٠ میلی لیتر
مصرف روزانه غذا ١٠- ١٥ گرم

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

بیهوشی - مسکن در همسترها

بیهوشی

بهترین وضعیت بیهوشی بستگی به هدف مورد نظر دارد بطوریکه عمل های کوچک نیاز به بیهوشی کوتاه مدت و اعمال جراحی طولانی نیز به زمان بیهوشی طولانی تری نیاز دارد.



بیهوشی استشمامی

مناسب ترین و بی خطر ترین داروی استشمامی به عنوان بیهوشی در هامسترها بنام متوکسی فلوران می باشد که از طریق فضای محصور استشمامی اجرا می گردد و جهت تداوم بیهوشی نیز از روش ماسک روی صورت استفاده می شود. این دارو دارای بی حسی کامل و سریع بوده و حالت برگشت از بیهوشی نیز بدون استرس می باشد. این دارو بعنوان بهترین انتخاب در اعمال کوتاه مدت استفاده می گردد. هالوتان نیز به عنوان ماده موثر دیگری نیز استفاده می گردد ولی در صورت مصرف بایستی مراقبت کامل از حیوان انجام پذیرد زیرا این ماده دارای قابلیت افزایش میزان بالای دارو در حیوان را دارا می باشد. از ماده اتر نیز بدلیل تحریک پذیری بیش از حد حیوان نبایستی استفاده نمود. ماده ایزوفلوران نیز موثر و بدون خطر می باشد.

بیهوشی تزریقی

تعداد مختلفی از داروها به صورت انفرادی و یا ترکیبی مورد استفاده می شود که در جدول زیر به تعدادی از آنها اشاره می گردد.



نام دارو : کتامین
میزان مصرف : ٢٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : متغیر
توضیحات : بی دردی و شل کنندگی عضلانی ضعیف


نام دارو : کتامین + زایلوزین
میزان مصرف : ٢٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن ١٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : -
توضیحات : افزایش زایلوزین باعث می شود برگشت از بی هوشی به آرامی انجام پذیرد


نام دارو : آلفاکسالون / آلفادولون
میزان مصرف : ١٥٠ میلی گرم به ازاز هر کیلوگرم وزن
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : ٢٠ الی ٦٠ دقیقه
توضیحات : بی حسی عمیق - تسکین متغیر- مصرف محدود


نام دارو : فنتانیل / فلونیزون و میدازولام
میزان مصرف : ٤ میلی لیتر به ازای هر کیلو گرم
روش مصرف : تزریق داخل صفاقی
مدت زمان بیهوشی : ٦٠ دقیقه
توضیحات : بیهوشی مناسب جراحی - گاهی اوقات ایجاد اختلال تنفسی - ساخته شده از دو نوع آب مقطر- نوع اول هیپنرم و نوع دوم هیپوول(5میلیگرم به ازای هر میلیلیتر )


نام دارو : پنتوباربیتون
میزان مصرف :
روش مصرف :
مدت زمان بیهوشی :
توضیحات : توصیه نمی شود. مسکن ضعیف - ایجاد اختلال تنفسی


مناسب ترین دارو جهت بیهوشی در اعمال جراحی فنتانیل / فلونیزون می باشد. جهت کاهش اختلالات تنفسی می توان از طریق ماسک صورت اکسیژن مصرف نمود. در انتهای اعمال جراحی جهت از بین بردن تائیر فنتانیل می توان از داروی نالوکسون (٠١/٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن به روش تزریق داخل صفاقی ) استفاده نمود. داروی بوپرنورفین نیز یک ماده تخدیری بوده و در صورتیکه پس از عمل جراحی جهت کاهش درد مصرف گردد ، می تواند اثرات فنتانیل را کاهش داده و حالت برگشت از بیهوشی سریعتر انجام می پذیرد. در صورتیکه اختلال تنفسی در خلال بیهوشی ایجاد گردد می توان با مصرف داروی دوکساپرام به صورت تزریقی ( ١٠ - ١٥ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به روش تزریق زیر جلدی یا داخل عضلانی ) و یا بصورت چکاندن قطره بر روی زبان، مرکز تنفس را تحریک نمود. دوکساپرام دارای مدت زمان اثر کوتاه داشته ( ٥ - ١٥ دقیقه ) بنابراین نیازمند مصرف مجدد می باشد.





مسکن و درمان حمایتی

در صورتیکه اعمال جراحی منجر به ایجاد درد در زمان برگشت از حالت بیهوشی گردد ، در این مواقع بایستی از مواد مسکن استفاده نمود. بهترین داروی انتخابی بوپرنورفین ( ٥/٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن ، تزریق زیرجلدی ) می باشد زیرا زمان اثر آن طولانی بوده و بمدت ٦ الی ٨ ساعت اثر دارد. مصرف مسکن منجر به افزایش مصرف غذا و آب در زمان بعد از عمل شده و بهبودی از بیهوشی را تسریع می نماید.

برگشت از حالب بیهوشی بایشتس در مکانی که دارای تابش نور کمتری بوده و در یک محیط گرم و آرام انجام پذیرد. جهت فراهم نمودن محیط گرم می توان از لامهای گرمازا و یا بستر گرم کننده استفاده نمود البته بایستی از بیش از حد گرم شدن محیط جلوگیری نمود بنابراین دمای محیط و حیوان بایستی تحت مراقبت قرار گیرد.حیوانات را نبایسیتی به پشت بر روی کف قفس که دارای الیاف چوبی یا خاک اره قرار داد زیرا ممکن است به بینی ، دهان و چشمها آسیب رسانند. بهترین بستر یک قطعه حوله یا الیاف پشمی مصنوعی می باشد.

در صورتیکه اختلال تنفسی مشاهده گردد ، موثر ترین روش استفاده از ماسک اکسیژن بهمراه مصرف دوکساپرام می باشد. در صورتیکه در خلال جراحی مقادیری از خون حیوان نیز از دست رفته باشد می توان از مایع درمانی جهت جلوگیری از دست دادن آب بدن حیوان استفاده نمود. میزان مورد نیاز ٨ الی ١٠ میلیلیتر به ازای هر روز می باشد. در حیوان هوشیار میتوان مایع درمانی را از طریق مصرف داخل دهانی استفاده نمود ولی این عمل ممکن است منجر به حالت استرس در حیوان شود. همچنین می توان از سرم دکستروز سالین ( ٤% دکستورز - ١٨/٠ % سالین ) و یا سرم سالین ( ٩/٠%) به صورت تزریق زیر جلدی یا داخل صفاقی استفاده نمود.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

پرورش و نگهداری از همستر

ایجاد شرایط مناسب قفس برای هامسترها نظیر فضای مناسب ، خصوصی بودن ، گرمی و فرصت مناسب جهت تحرک در محیط پاکیزه از عوامل مهم در پرورش و نگهداری هامسترها محسوب می شوند. اجزای سازنده قفس بایستی بدون لبه های تیز بوده و به راحتی قابل خرد شدن نباشد. همچنین دمای قفس توسط یک دماسنج کنترل شود. به طور رایج قفس های پلاستیکی یا پروپیلنی بهترین انتخاب هستند.

با اینکه قفس های فلزی امکان جویدن نداشته ویا براحتی تمیز می شوند ولی دمای محیط آن سرد می باشد. قفسهای چوبی نیز براحتی تمیز نمی شوند و ممکن است بر اثر جویدگی ، خرده های چوب به حیوان آسیب برساند.



هامسترها نیاز به به بستر مناسب داشته بطوریکه رطوبت محیط را جذب کند. خاک اره رایج ترین بستر مورد استفاده می باشد ولی بعضی ها از بستر گیاهی استفاده می کنند. اجزای بستر بایستی عاری از هرگونه آلودگی و یا امکان مسمومیت و یا بیماری زا باشد. تمیز کردن دوره ای قفس بستگی به اندازه قفس و تعداد حیوان موجود دارد. معمولا تمیز کردن قفس یک بار در هفته تا دوهفته یکبار دارای تعادلی از تمیزی و آشفتگی ایجاد می کند. هامسترها نیاز به محدوه ای خاصی از قفس با بستر مناسب جهت استراحت دارند. این امر در هنگام پرورش بسیارحائز اهمیت است. بستر مناسب جهت استراحت شامل کاه ، کاغذهای پاره پاره شده ، تراشه های چوبی یا لایه های سلولوزی می باشند. پنبه پشمی بدلیل بروز خطر یبوست استفاده نمی شود و همچنین بایستی در استفاده از مواد رشته ای نظیر بصورت طبیعی نظیر کاه و یا الیاف مصنوعی مراقبت نمود زیرا ممکن است این رشته ها به پاهای حیوان چسبیده و اختلالات حرکتی ایجاد نمایند.



علاوه بر ساختار قفس و بستر سایر عوامل فیزیکی نیز بایستی در نظر گرفته شوند. درجه حرارت مناسب برای هامسترها بین ١٩ - ٢٣ درجه سانتیگراد می باشد. در درجه حرارت پائین تر از ٥ درجه سانتیگراد هامسترها سست شده و به وارد خواب زمستانی می شوند. درجه حرارت بدن حیوان یک یا دو درجه بالاتر از دمای محیط قرار می گیرد و میزان ضربان قلبی و تنفسی کاهش می یابد. در صورتیکه درجه حرارت محیط افزایش یابد هامسترها سریعا از خواب زمستانی خارج می شوند. بنابراین بایستی غذای تازه همیشه در اختیار حیوان قرار گیرد.



میزان رطوبت هوا بایستی در محدوده ٥٥% + / - ١٠ % قرار گیرد. این نکته بسیار مهم است که نبایستی نواسانات و تغییرات آب و هوایی قفس افزایش یابد. فعالیت هامسترها در هنگام شب بوده یا بعبارتی شب زی هستند بنابراین نور درخشان مورد نیاز هامسترها نیست. حداکثر نور مورد نیاز ٣٥٠ - ٤٠٠ واحد لوکس می باشد. هامسترها نسبت به اختلالات صوتی بسیار حساس می باشند.

با توجه به نوع اجتماعی بودن هامسترهای اهلی ولی نگهداری بیش از یک هامستر در یک قفس بدلیل نزاع هامسترها مشکل می باشد. البته ممکن است حیوانات همجنس در یک قفس قرار گیرند ولی بهتر است از هم جدا نگهداری شوند. این حالت برخاسته از ساختار اجتماعی هامسترهای وحشی می باشد. در هنگام پرورش هامستر های نر و ماده بایستی تحت نظر قرار گیرند ودر هنگام وقوع نزاع از یکدیگر سوا شوند.

هامسترهای نر به طور غریزی محدوده خود را با بوهای خاصی نشانه گذاری می کنند که در قفس به صورت لکه های تیره مشاهده می شود . در صورتیکه تمیز کردن قفس بیش از حد باشد نه تنها این عمل باعث اختلال مستقیم و استرس زا می شود بلکه ممکن است نشانه گذاری های محدوده را نیز از بین ببرد.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

روش عملی و کاربردی در همسترها
عمومی ترین روش عملی و کاربردی در هامسترها جمع آوری خون و تزریق عوامل دارویی می باشند. جهت جمع آوری خون می توان با تیغه جراحی قسمت سرخرگ جانبی دم را برش داد . بدین روش مقدار بسیار کمی خون جهت آزمایشات شیمیایی و تجزیه خون بدست می آید البته ممکن است در این روش خون آلوده جمع آوری شود ولی امروزه این روش به عنوان روش ساده و استرس زا مطرح می شود.



روش دیگر جهت جمع آوری خون ، ایجاد سوراخ داخل قلبی تحت شرایط بیهوشی می باشد. این روش نیز ممکن است خطر ایجاد ترمای داخل سینه ای و خونریزی شدید را ایجاد نماید. حداکثر خون کسب شده از یک هامستر بالغ به طور متوسط ٥/١ الی ٢ میلی لیتر می باشد.

در گذشته جهت آزمایشات خونی به طور وسیعی از روش بریدن ناخن استفاده می شد. قبل از استفاده از این روش بایستی منافع روش در مقابل دردناک بودن و غیرانسانی بودن مد نظر گرفته شود.

جدول زیر خلاصه ای از روش های تزریق عوامل دارویی را نشان می دهد.


روش تزریق محل تزریق حجم محدود توضیحات
تزریق داخل وریدی ورید سافن ٢/٠ میلی لیتر روش مشکل - تحت بیهوشی
تزریق داخل وریدی ورید پنیل ٢/٠ میلی لیتر روش بسیار مشکل - تحت بیهوشی
تزریق داخل عضلانی عضله چهارقلو ١/٠ میلی لیتر تقید مشکل - دردناک
تزریق زیر جلدی پس گردن ١ میلی لیتر بسهولت پوست شل و کشیده میشود.
تزریق داخل صفاقی - ٤ - ٥ میلی لیتر -




برنامه های دارو درمانی همراه با مصرف آب آشامیدنی نیز امکان پذیر می باشد. البته بایستی مقاومت و ماندگاری دارویی در داخل آب و میزان اثر آن تحت کنترل قرار گیرد. همچنین این موضوع در برنامه درمانی که در مصرف آب ، عوارض منفی ایجاد می شود نیز مد نظر گرفته شود.

سایر روش های عملی شامل اندازه گیری دمای بدن ، میزان نبض یا ضربان قلبی و میزان تنفسی می باشد. با تقید مناسب و نرم کنندگی مناسب دماسنج استاندارد عمل اندازه گیری دمای بدن از ناحیه مقعد انجام می پذیرد. همچنین از وسایل دیگر نظیر پروب و ترموکوپل های مقعدی نیز استفاده می شود. میزان تنفسی با مشاهده عمل تنفس اندازه گیری می شود. تعیین ضریان قلبی نیز با قرار گرفتن انگشت نشانه و شست بر روی سینه حیوان امکان پذیر می شود. این عمل زمانی که حیوان در حالت خستگی ، خواب زمستانی ، در حال زوال و یا بیهوشی می باشد براحتی انجام می گیرد در این شرایط ضربان قلبی جهت تعیین دقیق تشخیصی بسیار موثر می باشد

.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

روش عملی و کاربردی در همسترها
عمومی ترین روش عملی و کاربردی در هامسترها جمع آوری خون و تزریق عوامل دارویی می باشند. جهت جمع آوری خون می توان با تیغه جراحی قسمت سرخرگ جانبی دم را برش داد . بدین روش مقدار بسیار کمی خون جهت آزمایشات شیمیایی و تجزیه خون بدست می آید البته ممکن است در این روش خون آلوده جمع آوری شود ولی امروزه این روش به عنوان روش ساده و استرس زا مطرح می شود.



روش دیگر جهت جمع آوری خون ، ایجاد سوراخ داخل قلبی تحت شرایط بیهوشی می باشد. این روش نیز ممکن است خطر ایجاد ترمای داخل سینه ای و خونریزی شدید را ایجاد نماید. حداکثر خون کسب شده از یک هامستر بالغ به طور متوسط ٥/١ الی ٢ میلی لیتر می باشد.

در گذشته جهت آزمایشات خونی به طور وسیعی از روش بریدن ناخن استفاده می شد. قبل از استفاده از این روش بایستی منافع روش در مقابل دردناک بودن و غیرانسانی بودن مد نظر گرفته شود.

جدول زیر خلاصه ای از روش های تزریق عوامل دارویی را نشان می دهد.


روش تزریق محل تزریق حجم محدود توضیحات
تزریق داخل وریدی ورید سافن ٢/٠ میلی لیتر روش مشکل - تحت بیهوشی
تزریق داخل وریدی ورید پنیل ٢/٠ میلی لیتر روش بسیار مشکل - تحت بیهوشی
تزریق داخل عضلانی عضله چهارقلو ١/٠ میلی لیتر تقید مشکل - دردناک
تزریق زیر جلدی پس گردن ١ میلی لیتر بسهولت پوست شل و کشیده میشود.
تزریق داخل صفاقی - ٤ - ٥ میلی لیتر -




برنامه های دارو درمانی همراه با مصرف آب آشامیدنی نیز امکان پذیر می باشد. البته بایستی مقاومت و ماندگاری دارویی در داخل آب و میزان اثر آن تحت کنترل قرار گیرد. همچنین این موضوع در برنامه درمانی که در مصرف آب ، عوارض منفی ایجاد می شود نیز مد نظر گرفته شود.

سایر روش های عملی شامل اندازه گیری دمای بدن ، میزان نبض یا ضربان قلبی و میزان تنفسی می باشد. با تقید مناسب و نرم کنندگی مناسب دماسنج استاندارد عمل اندازه گیری دمای بدن از ناحیه مقعد انجام می پذیرد. همچنین از وسایل دیگر نظیر پروب و ترموکوپل های مقعدی نیز استفاده می شود. میزان تنفسی با مشاهده عمل تنفس اندازه گیری می شود. تعیین ضریان قلبی نیز با قرار گرفتن انگشت نشانه و شست بر روی سینه حیوان امکان پذیر می شود. این عمل زمانی که حیوان در حالت خستگی ، خواب زمستانی ، در حال زوال و یا بیهوشی می باشد براحتی انجام می گیرد در این شرایط ضربان قلبی جهت تعیین دقیق تشخیصی بسیار موثر می باشد

.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

احتیاجات غذایی همستر

به طور عمومی هامسترها دارای احتیاجات غذایی مشابه با سایر جوندگان کوچک نظیر موش داشته و یا دارای ترکیبی از رژیم غذایی خرگوش و موش صحرایی دارند.اغلب جیره غذایی نامتعادل هامسترها شامل مقادیری سبریجان و یا دانه های تخم آفتابگردان می باشد. هامسترهای نسبت به سایر جوندگانی که پیش معده مشخص جهت تخمیر اولیه غذا دارند متفاوت هستند. این عامل باعث می گردد که پروتئین و کربوهیدارت ها به اجزای کوچکتری شکسته شده ولی به طور عمومی باعث افزایش نیازمندی های مواد معدنی و ویتامین ها می شوند.

از مقدار ٥ الی ١٠گرم مصرف روزانه غذا توسط یک هامستر بالغ ( نر یا ماده ) نسبت تشکیلات مواد غذایی بایستی شامل :

پروتیئن ١٦ - ٢٤ % - کربوهیدرات ٦٠ - ٦٥ % - چربی ٥ - ٧ %



در عمل نسبت بیشتری از رژیم غذایی هامسترها شامل مواد غذایی تازه می باشند. مکمل هایی با تخم ها ، غلات ، میوه جات و سبزیجات به طور عموم توصیه می گردد ولی بایستی جیره غذایی مصرفی نامتعادل نباشد. هر نوع ماده غذایی تازه ممکن است با عوامل بیماری زا آلوده بوده لذا بایستی این مواد در محلول های ضد عفونی کننده نظیر ساولن شستشو گردیده و سپس خشک شوند. بنظر می رسد که مصرف سیب و کاهو در کاهش عارضه کانیبالیسم بچه ها موثر و مفید واقع شود.

مواد غذایی بایستی در ظرف های فلزی ، پلاستیکی و یا سرامیکی یا از طریق قیفی که در کنار یا سقف قفس گذاشته شده است ارائه شود. هامسترها ترجیح می دهند غذا را از کف قفس مصرف کنند و این عمل بسیار راضی کننده برای حیوان بوده. آلودگی مواد غذایی با مدفوع در حیواناتی که به طورطبیعی عارضه کوپروفاژی را دارند زیاد مهم نیست. عارضه کوپروفاژی با جذب ویتامین B و K رقابت می کند.

مصرف آب بایستی تازه و به مقدار کافی در اختیار هامستر قرار گیرد. هامسترهای بالغ روزانه نیاز به ٣٠ میلی لیتر آب دارند. بهترین روش جهت تهیه آب استفاده از بطری های شیشه ای یا پلاستیکی قرار گرفته در کنار یا سقف قفس می باشد.



بهتر است از یک لوله فلزی جهت نوشیدن آب با شیشه فلزی استفاده شود زیرا ممکن است شیشه در اثر گاز گرفتن هامستر آسیب وارد کند. همچنین بهتر است سر لوله فلزی را در کم ترین ارتفاع قرار داد تا بچه ها پس از دوران شیرخوارگی بتوانند از آن استفاده نمایند.

منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

عیین جنسیت همسترها

تعیین جنسیت هامسترها به طور مستقیم امکان پذیر می باشد و معمولا بدون نیاز به مشاهده پشت حیوان قابل تشخیص است. نرها دارای کیسه بیضه حجیم و گرد داشته و ماده دارای انتهای عریان می باشند. در حیوانات جوان بهترین راهنمایی فاصله انوجنیتال می باشد بطوریکه در موش ها این فاصله در نر ها بیشتر می باشد.



منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری
__________________
فرق انسان و سگ در آن است كه اگر به سگي غذا دهي هرگز تو را گاز نخواهد گرفت
داروهای مورد استفاده برای همستر
نام دارو مورد استفاده میزان مصرف / روش مصرف / مدت زمان مصرف
اسپرومازین بی حسی ٥/٠ - ١ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
آمپی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آموکسی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آتروپین پیش بیهوشی ١/٠ - ٣ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق زیر جلدی
سفالوریدین آنتی بیوتیک ٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلرامفنیکل آنتی بیوتیک ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلیندامایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
دیازپام بی حسی ٥ - ١٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
دیمترونیدازول آنتی بیوتیک ٢٥/٠ - ١/٠% محلول در آب بمدت ٥ الی ٧ روز
گریزوفولوین ضد قارچ ٢٥-٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی سه بار در روز به مدت ٣ هفته
لینکومایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
نالوکسان آنتاگونیست تخدیری ٠/٠١ - ١/٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل صفاقی یا وریدی
نیکلوزامید ضد کرم - سستودها ١٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی
اکسی توسین محرک رحم ٢/٠ - ٣ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی
پتدین مسکن ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی هر ٢ ساعت
پی پرازین ضد کرم - نماتود ها ٢-٣ میلیگرم به ازای هر میلی لیتر آب به مدت ١ هفته و یک هفته منع مصرف ، سپس تکرار
تمژزیک مسکن ٥/٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی سه بار در روز
تتراسایکلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
تریمتوپریم / سولفادیازین آنتی بیوتیک ٢/٠ میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی ٣ بار درروزبه مدت ٥ الی٧ روز
تایلوزین آنتی بیوتیک ١٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی سه بار در روز به مدت ٥ - ٧ روز


منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری

داروهای مورد استفاده برای همستر

نام دارو مورد استفاده میزان مصرف / روش مصرف / مدت زمان مصرف
اسپرومازین بی حسی ٥/٠ - ١ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
آمپی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آموکسی سیلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
آتروپین پیش بیهوشی ١/٠ - ٣ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق زیر جلدی
سفالوریدین آنتی بیوتیک ٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلرامفنیکل آنتی بیوتیک ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوکرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی دو بار در روز
کلیندامایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
دیازپام بی حسی ٥ - ١٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی
دیمترونیدازول آنتی بیوتیک ٢٥/٠ - ١/٠% محلول در آب بمدت ٥ الی ٧ روز
گریزوفولوین ضد قارچ ٢٥-٣٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی سه بار در روز به مدت ٣ هفته
لینکومایسین ماده سمی مورد مصرف ندارد
نالوکسان آنتاگونیست تخدیری ٠/٠١ - ١/٠ میلی گرم به ازای هر کیلو گرم وزن بدن تزریق داخل صفاقی یا وریدی
نیکلوزامید ضد کرم - سستودها ١٠٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن مصرف خوراکی
اکسی توسین محرک رحم ٢/٠ - ٣ واحد به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی
پتدین مسکن ٢٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی هر ٢ ساعت
پی پرازین ضد کرم - نماتود ها ٢-٣ میلیگرم به ازای هر میلی لیتر آب به مدت ١ هفته و یک هفته منع مصرف ، سپس تکرار
تمژزیک مسکن ٥/٠ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی سه بار در روز
تتراسایکلین ماده سمی مورد مصرف ندارد
تریمتوپریم / سولفادیازین آنتی بیوتیک ٢/٠ میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق زیر جلدی ٣ بار درروزبه مدت ٥ الی٧ روز
تایلوزین آنتی بیوتیک ١٠ میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن تزریق داخل عضلانی یا زیر جلدی سه بار در روز به مدت ٥ - ٧ روز


منبع : ( بانک اطلاعات حیوانات ایران )
گردآوری : شیرین شمشیری
نظرات کاربران
ثبت نظر
نام شما
ایمیل شما
نظر شما
ارسال به دوستان
نام شما
ایمیل شما
ایمیل گیرنده
توضیحات
کد امنیتی
کد CAPTCHA
کدی که در زیر نمایش داده شده است را وارد نمایید

151528335311282.png (72×72)15152833280752.png (72×72)151528332808193.png (200×200)151528335309921.png (200×200)151528332806911.png (200×200)


mofos