پت شاپ پرشین پت
Follow Us
facebook twitter blog google

10 خبر اخر سایت

◄ پروژه یکسان سازی و تحول در سایت ها پرشین پت
◄ مراقبت های لازم در مورد توله های تازه تهیه شده
◄ جرب در سگ ها
◄ غذای سگ، راهنمای جامع و کامل
◄ مشکلات پوستی در سگ‌ها
◄ تغذیه هاسکی
◄ گندخواری در سگ‌ها
◄ آیا سگ‌ها خواب می بینن؟
◄ سگ پیتبول
◄ خوشگل ترین نژاد های سگ و گربه!
◄ محبوب‌ترین نژادهای سگ و گربه آپارتمانی
◄ وسایل لازم برای نگهداری از سگ ها
◄ چه وسایلی برای بچه گربه نیاز داریم؟
◄ عقیم سازی در سگ و گربه ماده
◄ چطور از سگ خانگی خود در آپارتمان نگهداری کنیم؟
◄ هاسکی ها را بهتر بشناسید
◄ قند خون در سگ ها
◄ امسال با حیوان خانگی چه کنیم
◄ وایتکس برای سگ ها
◄ آیا می‌دانستید که گربه ها نیز سکسکه می‌کنند؟
◄ گربه‌ها در هنگام خواب
◄ بیا با هم بریم سفر اقا سگه !
◄ صدمات استخوانی در حیوانات خانگی
◄ از شیر گرفتن توله­ ها
◄ گربه نژاد هیمالین
◄ گربه سیامی
◄ اسفینکس
◄ گربه نژاد بریتیش موکوتاه
◄ ورزش در گربه ها
◄ تغذیه سگ و گربه
بعدی 1 قبلی

نمایش متن مقالات

فروشگاه  پت شاپ

پرورش لاروی سیکلیده های دهان پرور (ترجمه)

 

پرورش لاروی سیکلیده های دهان پرور (ترجمه)

بعد از اینکه ماهی نر تخم ها را بارور می کند و ماده آنها را در دهان خود جمع می کند، تخم ها به مدت 21 تا 32 روز (به نوع گونه ی ماهی و دمای آب بستگی دارد) در حفره ی باکال ماهی می مانند تا دوره ی انکوباسیون طی شود. مادر دائما تخم ها را در دهان خود می چرخاند و زیر و رو می کند تا اکسیژن کافی را برای آنها فراهم سازد. اگر یکی از تخم ها قبل از موعد چرخانده شود، به سرعت دچار مردگی می گردد و به انگل های قارچی مبتلا می شود؛ که این امر باعث مبتلا شدن تخم های دیگر نیز می شود. این شیوه ی انکوباسیون به عقیده ی بسیاری از محققان پیشرفتی در تکامل است، زیرا ایمنی فوق العاده ای را برای فرزند ماهی به وجود می آورد.اثبات شده است که بچه ی دهان پرور ها در واقع از لاروی ماهی هایی که تخم خود را بر روی بستر می گذارند بزرگ تر است. اما نکته ی جالب تر این است که مادر ها هنگامی که احساس خطر کنند، دوباره بچه ها را به حفره ی دهان خود بر می گردانند.

خالی کردن لارو ها

در مقاله ای که پیش از این قرار داده شد()، نحوه ی خالی کردن دهان ماده، پیش از آنکه به طور طبیعی لارو ها را رها کند، توضیح داده شده است. برای این کار چندین پی آمد وجود دارد. اینگونه مطرح شده است (باید اضافه کنم، بدون توافق نظر) که خالی کردن تخم ها، برای پیشرفت توانایی بزرگ کردن بچه در لارو ها، مضر است. مشاهده شده است که اگر دهان ماده زود خالی شود و به مادر اجازه داده نشود که بر اساس غریزه ی طبیعی خود، چند روز از لارو ها مراقبت کند، آنها نیز قادر به انجام این کار برای بچه های خود نخواهند بود. برخی اعتقاد دارند که این کار مادرانه غریزی نیست و از بچگی در ذهن ماهی حک می شود.

پی آمد دیگر خالی کردن زود هنگام لارو ها، این است که تا زمانی که توانایی شنای آزاد را پیدا می کنند، باید به صورت مصنوعی چرخانده شوند. در غیر این صورت تخم ها خراب می شوند. همچنین، با این کار، شما با ریسک مرگ و میر بالاتر مواجه می شوید، زیرا لارو ها حساس تر و ضعیف ترند. اگر پروسه ی خالی کردن خیلی زودتر از موعد باشد، ماده ها اغلب در حین انجام این کار، به لارو ها آسیب می زنند و یا آنها را می کشند. اگر قصد خالی کردن دهان ماده را دارید، لازم است که چند هفته صبر کنید تا لارو ها حداقل هچ شوند و کمی توان پیدا کنند.

پرورش لاروی سیکلیده های دهان پرور (ترجمه)

تصویر بالا متعلق به تعدادی لاروی هاپلوکرومیس دم قرمز است. این لارو ها تنها پس از 14 روز خارج شده اند. طول دوره ی نگه داری به طور نرمال 28 روز است. من دو ماده داشتم که با فاصله ی یک هفته از هم تخم ریزی کرده بودند. خب، متاسفانه من به یاد نداشتم که کدام ماده زودتر تخم ریزی کرده بود و آنها را با هم قاطی کردم. نتیجه این شد که دهان ماده ای را خالی کردم که فقط دو هفته از تخم ریزی اش گذشته بود – یعنی یک هفته زود تر از موعد. از جمع 22 لارو فقط 2تا زنده ماندند! سه هفته، حداقل زمانی است که برای خالی کردن دهان ماده باید صبر کنید، مگر آنکه بخواهید تخم ها را بچرخانید.

جدا کردن لارو ها

من همواره لارو های جدید را در یک سبد توری، در یک تانک 10 گالونی قرار می دهم. اگر لارو ها هنوز قادر به شنای آزاد نیستند، هرگز سبد توری را در تانک سیکلیده های بزرگتر (بزرگتر از 4 هفته) قرار ندهید؛ چون حتی از پشت تور نیز خورده می شوند. این اتفاق تا به حال دو بار برای من افتاده است؛ در بار دوم سیکلیده ها چند هفته بیشتر سن نداشتند. می توانید برای جلوگیری از خورده شدن، ته سبد کمی ماسه یا شن مرغوب بریزید.

این که من لارو ها را در سبد توری قرار می دهم دو دلیل دارد. اولین و مهم ترین دلیل این است که با این کار لارو های دیگر که کمی بزرگتر هم هستند، به آنها ناخنک نمی زنند. این مورد بسیار مهم است زیرا لارو ها خیلی حساس اند. باید توجه داشته باشید که آنها وقت خود را با نشستن در یک نقطه می گذرانند، حتی اگر قادر به شنای آزاد باشند. از آنجایی که لارو ها قادر به دفاع از خود نیستند و نمی توانند به سرعت فرار کنند، باید آنها را از هرگونه خطر بالقوه ای دور نگه داشت. باید برای آنها امنیت فوق العاده ای که مادرشان برایشان تامین می کرد را تا جایی که می توانیم فراهم آوریم.

دلیل دیگر قرار دادن لارو ها در سبد توری، این است که فضایی که در اختیار آنها قرار داده می شود کاهش می یابد و به این طریق، احتمال اینکه غذایی را که برایشان ریخته شده است پیدا کنند، افزایش پیدا می کند.

تغذیه ی لارو ها

در ابتدا باید بگویم که نیازی نیست به لارو ها تا زمانی که کیسه ی زرده شان ناپدید نشده است، غذا داد؛ حتی اگر قادر به شنای آزاد باشند. کیسه ی زرده، حاوی تمام غذای مورد نیاز آنهاست. با این حال، برای حداکثر کردن رشد لارو ها می توانید با وجود کیسه ی زرده نیز به آنها غذا دهید.

برخی برای شروع تغذیه، همان پولکی ای را که به والدین می دهند، با انگشتان خود ریز کرده و برای لارو ها می ریزند. من قبلا این کار را کرده ام و فهمیده ام که ماهی های جوان به این غذا به عنوان اولین غذای خود، علاقه ی چندانی ندارند. بنابراین به آنها میگوی آب شور تازه هچ شده می دهم. این غذا همیشه اشتهای آنها را تحریک می کند. کوچکترین لارو هم، همواره با این غذا هیجان زده می شود. میگوی آب شور تازه هچ شده یک غذای عالی برای دو هفته تا یک ماه اول است. غذا های دیگری نیز هستند که مغذی اند و به سادگی پذیرفته می شوند. بعد از دو تا چهار هفته، لارو ها آماده ی پذیرش غذاهای پولکی خواند بود.

در روز باید حداقل دو بار به لارو ها غذا دهید. آنها می توانند برای چند روز بدون غذا زنده بمانند (یک بار با یک سفر خارج از شهر به من اثبات شده)، اما در نتیجه ی آن به طرز قابل ملاحظه ای لاغر می شوند. من به لارو های خود 3 تا 4 بار در روز غذا می دهم، اما هر بار به اندازه ای که در کمتر از 30 ثانیه مصرف کنند. لارو ها بسیار سریع تر از سیکلیده های بالغ سیر می شوند، به علاوه، به نظر می رسد که تحرکات گوارشی بیشتری دارند، در نتیجه انسداد روده در آنها رواج کمتری دارد. در حقیقت، بنا بر تجربه ی من، "تورم" در لارو ها به طور کلی وجود ندارد. اما همانطور که همه ی ما می دانیم، اگر احتیاط لازم صورت نگیرد، این مشکل در سیکلیده های بالغ بسیار رایج است.

البته غذا دهی بیشتر سرعت رشد را افزایش خواهد داد. همچنین، بالا نگه داشتن کیفیت آب نیزتاثیر مهمی در سرعت رشد لارو ها دارد. سیکلیده های کوچک به پر طاقتی سیکلیده های بالغ نیستند. آنها را نازپرورده بار بیاورید. برخی افراد، هر روز 50 درصد از آب را تعویض می کنند؛ که به نظر من بیش از اندازه ی لازم است. به هر حال آنچه که مهم است، تعویض منظم آب و زیر نظر داشتن سطح نیترات است.

برگرداندن لارو ها

کی می توان لارو ها را به تانک اصلی منتقل کرد؟ جواب دادن به این سوال کمی مشکل است. در بسیاری از گونه ها احتمالا بعد از اینکه لارو ها رنگ خود را بروز دادند، می توان آنها را به بزرگتر ها اضافه کرد. لارو های کوچک، به جز در برخی موارد خاص، برای اینکه توسط شکارچیان قابل تشخیص نباشند، بی رنگ هستند. هنگامی که شروع به رنگ دهی می کنند، اعتماد به نفس بیشتری به دست آورده اند و نشانه هایی از تهاجم و ابراز وجود در آنها دیده می شود. اما این یک قانون کلی است و در مورد تمام گونه ها، مثلا گونه هایی که تهاجمی ترند، صدق نمی کند. برای پیکاک ها اگر بخواهید از این قاعده پیروی کنید، باید حدود یک سال منتظر بمانید. شما باید بهترین قضاوت تان را انجام دهید. چیزهایی که عنوان شد، تجربیاتی است که من با آزمون و خطا آموخته ام. اگر در تصمیم خود شک دارید، روش محتاطانه تر را انتخاب کنید.


منبع: www.cichlid-forum.com
ترجمه: میلاد



PersianPet Forum - www.mypet.ir http://persianpet.org/forum/thread106596.html#ixzz24YnHX78r 
Under Creative Commons License: Attribution 
Follow us: @persianpet on Twitter | mypersianpet on Facebook

نظرات کاربران
ثبت نظر
نام شما
ایمیل شما
نظر شما
ارسال به دوستان
نام شما
ایمیل شما
ایمیل گیرنده
توضیحات
کد امنیتی
کد CAPTCHA
کدی که در زیر نمایش داده شده است را وارد نمایید

151528335311282.png (72×72)15152833280752.png (72×72)151528332808193.png (200×200)151528335309921.png (200×200)151528332806911.png (200×200)


mofos