پت شاپ پرشین پت |سگ |گربه |
Follow Us
facebook twitter blog google

نمایش متن مقالات

فروشگاه  پت شاپ

پرورش دادن و تولید مثل کاکاتیل(عروس هلندی)(ترجمه)





پرورش کاکاتیل

پرورش کاکاتیل کار سختی نیست اما نیاز به وقت گذاشتن و تعهد شما و علاوه بر آن، نیاز به رسیدگی فراوان و آماده سازی های اولیه دارد.


کاکاتیل به عنوان حیوان خانگی یا برای پرورش ؟

دارندگان کاکاتیل ها باید بدانند که کاکاتیل هایشان نمی توانند در عین حال ، والدین و فرزند پروران خوبی باشند و در همان حال ، حیوانات خانگی خوبی هم برای آن ها باقی بمانند.جفتگیری و لانه سازی و تشکیل خانواده، آن ها را مشغول خواهد کرد و به عنوان یک قانون کلی آن ها بر روی این اعمال تمرکز می کنند و علاقه ی خود را نسبت به نگهدارندگان انسان خودشان، ازدست می دهند.

مطمئنا مثل همیشه ، استثناهایی هم در مورد این قانون وجود دارد.

به اندازه کافی بزرگ شده اند ؟(سن)

لازمه ی اول این است که بدانیم سن کاکاتیل ها به اندازه ی کافی زیاد هست که بتوانند جفت گیری کنند.کاکاتیل ها از نظر فیزیکی،وقتی 9-12 ماهه اند، می توانند جفتگیری کنند، اما بلوغ جنسی آنها وقتی که 15 تا 24 ماه دارند یعنی حدود دوساله هستند ، کامل می شود.
در مورد پرندگان جوان(نا بالغ) موفقیت در پرورش تقریبا امکان پذیر نیست و می توان انتظار مشکلات بیشتری را داشت مانند: تخم برگردان شدن (eggbinding) (که می تواند برای پرنده ی ماده کشنده باشد.) و یا بی تجربگی و عدم مهارت والدین که باعث می شود که جوجه ها اذیت شوند یا پدر و مادر ،جوجه ها را رها کنند و به آن ها نرسند و یا اینکه جوجه ها حقیقتا ناسالم و ناتوان شوند.پرورش دهندگان اغلب سعی می کنند که پرنده ی با تجربه را با پرنده ی بی تجربه جفت کنند تا به پرنده ی جوان تر این امکان را بدهند که از دانش پرنده ی مُسن تر ، راهنمایی بگیرد و استفاده کند.این تکنیک خوبی است.

جفت واقعی ؟

تا زمانی که یک جفت سازگار نداشته باشید ، موفقیتی در پرورش نخواهید داشت.
پرندگان همجنس ، حالات تولید مثلی را انجام خواهند داد . دو کاکاتیل نر، درست مانند یک جفت واقعی جفتگیری کرده و روی لانه ی خود کار می کنند ،به جز اینکه تخمی گذاشته نخواهد شد.دو پرنده ی ماده هم رفتاری شبیه به آنچه گفته شد را دارند به جز اینکه معمولا هر دو پرنده ی ماده، تخم خواهند گذاشت.که به این معناست که شما در داخل لانه، تعداد 8 یا بیش از 8 تخم دارید.اگر شما این تعداد تخم را دیدید ، باید متوجه شوید که به احتمال بسیار زیاد دو پرنده ی ماده دارید که در این مورد تخم ها بی حاصل و بی نطفه می باشند.اگر این چنین است ، تخم ها را از لانه خارج نکنید . بگذارید که ماده ها تا زمانی که خودشان بی میل شوند، به نشستن روی تخم ها ادامه دهند.دلیل این کار این است که اگر شما تخم ها را از لانه خارج کنید ، آن ها به گذاشتن تخم های جدید ادامه خواهند داد و خودشان را دچار کمبود مواد معدنی و کلسیم می کنند که خود باعث مشکلاتی در سلامتی آن ها می شود.

رابطه ی غیر خویشاوندی ؟

پرورش دادن پرندگان خویشاوند(مترجم:مانند خواهر و برادر یا مانند این ها) تکنیک بسیار بد و ضعیفی است.این کار احتمال نقص های ژنتیکی را افزایش می دهد----به خصوص اگر برای مدتی ، ماده ی ژنتیکی جدیدی(مترجم:پرنده ی جدیدی که با بقیه خویشاوند نباشد) به محل نگهداری پرندگان و به جمع آنها اضافه نشده است و به پرندگان خویشاوند اجازه داده شده که در چند نسل، تولید مثل کنند.
حاصل پرورش پرندگان خویشاوند، می تواند جوجه هایی ضعیف یا مریض ، جوجه هایی بدون پا یا انگشت پا و یا با پاها و یا انگشتانی بد شکل ، پشت های خمیده ،قسمت های بدون پر (مانند آنچه در لوتینو ها دیده شده) و یا عیوب ژنتیکی داخلی که می تواند موجب مرگ جوجه ها شود ، باشد.
دلیل اینکه پرورش دهندگان به جفت کردن پرندگان خویشاوند ادامه می دهند ،اغلب در دسترس بودن و میل به گسترش یا دستیابی به جهش های رنگی (Mutations) معین است.با ژن های مغلوب ، اگر پرنده ی نر و ماده در حال تولید یک جهش رنگی خاص هستند، هر دوی آن ها باید یکی از ویژگی های ژنتیکی را انتقال دهند.ساده ترین راه برای رسیدن به این، پرورش پرندگان خویشاوند است.با این حال این تکنیک پیشنهاد نمی شود.باید هر تلاشی انجام شود تا ویژگی های مطلوب،در پرندگان غیر خویشاوند ظاهر شود.تعویض پرندگان پرورشی با پرندگان پرورش دهنده ی دیگر هم ،یک روش است.

  • نکته:پرندگان جدید و تازه وارد باید حتما تست و همینطور قرنطینه شوند تا ریسک بروز بیماری و آسیب دیدن و از بین رفتن پرندگان شما کاهش یابد.(توضیح مترجم:این مورد رو واقعا جدی بگیرید.خود من هم به شخصه پرنده های جدید رو حدود 1تا2 ماه قرنطینه می کنم.)


حالات جسمانی

پرندگان پرورشی باید قبل از اینکه به آن ها اجازه ی پروش داده شود ، در وضعیت جسمی عالی باشند. پرها باید تمیز و بی اشکال باشد ، چشم ها براق و شفاف باشد و تحرک داشته باشند و سرحال باشند و وزنشان باید متناسب باشد.

شما هرگز نباید به یک نر یا ماده ی چاق اجازه ی پرورش بدهید.چاقی در ماده ها احتمال تخم برگردان شدن را افزایش می دهد و از نظر سلامتی هم ممکن است مشکلاتی ایجاد کند.یک راه برای تایین چاق بودن پرنده ، چک کردن استخوان سینه ی پرنده است.در یک پرنده ی چاق ، شما مقدار زیادی گوشت را در دوطرف اسخوان وسط سینه احساس خواهید کرد.در یک پرنده ی لاغر شما در دوطرف استخوان سینه ، تو رفتگی و یا استخوان سخت را لمس می کنید(به این معنا که شما در اطراف استخوان وسط سینه ، هیچ یا مقدار کمی گوشت را همراه با اسخوان ها لمس می کنید.) . استخوان وسط سینه در یک پرنده ی لاغر ، بسیار برجسته است . در حالیکه در یک پرنده ی چاق، به سختی می توانید آن را لمس کنید.

اگر پرنده لاغر است، یکی از دلایل می تواند بیماری باشد.----به خصوص زمانی که کاکاتیل به غذای کافی دسترسی داشته.
ممکن است که جفت به دیگری اجازه نداده که غذا بخورد.با توجه به این که شما باید در کنار مخلوط خوبی از دانه ها،غذاهای نرم متنوعی را نیز به کاکاتیل ها بدهید، و این کار فقط با قرار دادن ظرف ها در نزدیکی هم ممکن است، ولی در موردی که جفت به دیگری اجازه ی تغذیه را نمی دهد،باید چندین ظرف غذا در جاهای مختلف قرار بگیرد.

اگر پرنده ی شما چاق است ، یک تغییر در رژیم غذایی زیر نظر دامپزشک باید انجام شود.
در هر حال نه پرنده ی چاق (Overweight) و نه پرنده ی لاغر (Underweight) ، نباید در یک برنامه ی پرورشی قرار بگیرند.

برنامه ریزی برای جوجه ها

وقتی فعالیت های پرورشی آغاز می شود ،شما باید به فکر جا برای جوجه ها باشید . این آخرین کار است اما کم اهمیت ترین نیست.

تصمیم دارید پرورش را متوقف کنید یا فعالیت پرورشی خود را کاهش دهید ؟

(توضیح مترجم: Clutch به معنای تخم هایی است که در یک دوره ی تولید مثل گذاشته می شود.برای نمونه ممکن است یک پرنده بعد از جفتگیری در طول یک هفته 6 تخم بگذارد و روی آن ها بخوابد تا به جوجه تبدیل شود که به آن تخم های گذاشته شده در آن دوره ، کلاچ می گویند.)

در طبیعت ، کاکاتیل ها اغلب جوجه های خود را در بهار و آخر تابستان پرورش می دهند.در اسارت که غذا کافی و شرایط مطلوب است ، آن ها دو یا حتی سه کلاچ می گذارند.که به معنی گذاشتن یک کلاچ بلافاصله پس از کلاچ قبلی است. این رفتار می تواند به سلامتی آن ها آسیب بزند و باید این رفتار از بین برده شود.چون این رفتار بدن آن ها را از مواد معدنی و مغذی ضروری، خالی می کند و موجب فرسودگی های فیزیکی می شود و به طور جدی موجب مشکلات سلامتی می شود.----به خصوص در ماده ها ، مشکلاتی مثل: تخم برگردان شدن (Eggbinding)،پایین افتادگی رحم (prolapsed uterus) ، پریتونیت تخم (egg peritonitis) یا حتی مرگ بر اثر مسائل مربوط به پرورش می شود.

توصیه شده که به پرندگان خود اجازه دهید فقط دو کلاچ در فصل تخم بگذارند.---با این وجود بهتر است پرندگانتان فقط دو کلاچ در سال تخم بگذارند. اما بیش از هر چیز ، ماده ها ،زمانی که هنوز جوجه ها در داخل لانه هستند ، شروع به گذاشتن تخم های جدید(یک کلاچ جدید) می کنند.اگر این موضوع اتفاق بیفتد ، شاید شما نیاز داشته باشید که جوجه ها را از لانه بیرون بیاورید که والدین روی تخم های جدیدشان متمرکز شوند.
یا دست کم برایشان غذاهای تکمیلی تهیه کنید.(مترجم:خارج کردن جوجه ها از لانه، برای کسانی که در تغذیه ی دستی جوجه، تسلط ندارند، پیشنهاد نمی شود و می تواند باعث مرگ جوجه هایتان شود.)

در عین حال اگر می خواهید تولید مثل پرندگان خود را متوقف کنید ، راهکار های زیر موجودند:

  • لانه را بردارید و خارج کنید.
  • ساعات روشنایی را در جایی که پرنده زندگی می کند ، کاهش دهید.10-12 ساعت نور در طول روز ، می تواند کاکاتیل ها را به حالات تولید مثلی وادارد .ساعات کمتری از نور در طول روز ،(اساسا، شبیه سازی میزان نور در فصل زمستان یعنی فصلی که پرورش در آن انجام نمی گیرد) می تواند میل کاکاتیل ها به تولید مثل را کاهش دهد.
  • مقدار مصرف ویتامین E را کاهش دهید (موجب تحریک برای انجام عمل تولید مثل می شود.)
  • جدا کردن پرنده ی نر و ماده. من (نویسنده) حقیقتا تکنیک جدا کردن پرنده ی نر و ماده برای جلوگیری از تولید مثل را دوست ندارم.آن ها جفت های سازگار هستند و این کار به نظر من ظلم است .



مترجم: مجید (نام کاربری m.en).
منبع : http://www.avianweb.com
نظرات کاربران
ثبت نظر
نام شما
ایمیل شما
نظر شما
ارسال به دوستان
نام شما
ایمیل شما
ایمیل گیرنده
توضیحات
کد امنیتی
کد CAPTCHA
کدی که در زیر نمایش داده شده است را وارد نمایید

ما را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید  

mofos